ΚΥΡΙΑΚΗ  ΤΗΣ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ     

Ἡ  Ἐκκλησία  μας  τήν  Κυριακή  τῆς  Ὀρθοδοξίας,  ποιεῖ  ἀνάμνησιν  τῆς  ἀναστηλώσεως τῶν  ἁγίων  καί  σεπτῶν  εἰκόνων.  Ἐπ' εὐκαιρία  λοιπόν  αὐτῆς  τῆς  ἀναμνήσεως,  τό  θέμα  μας  θά  εἶναι  σχετικό  μέ  τἰς  ἱερές  εἰκόνες.  Θά  δοῦμε  ἐάν  ἡ  Ἁγία  Γραφή  μᾶς  ὁμιλεῖ  διά  εἰκόνες  καί  ὁμοιώματα,  ἐάν  πρέπει  αὐτές  νά  στολίζουν  τούς  ναούς  μας  καί  ἄν  πρέπει  νά  τίς  προσκυνᾶμε.

Εἰς  τό  βιβλίο  τῆς  Ἐξόδου  ἀναφέρεται: «οὐ  ποιήσεις  σεαυτῷ  εἴδωλον,  οὐδέ  παντός  ὁμοίωμα,  ὅσα  ἐν  τῷ  οὐρανῷ  ἄνω  καί  ὅσα  ἐν  τῇ  γῇ  κάτω  καί  ὅσα  ἐν  τοῖς  ὕδασιν  ὑποκάτω  τῆς  γῆς.  Οὐ  προσκυνήσεις  αὐτοῖς,  οὐδέ  λατρεύσεις  αὐτοῖς.  Ἐγώ  εἰμί  Κύριος  ὁ  Θεός  σου». (Ἐξ. κ, 4 - 5).

Νά  μήν  φτειάξῃς  γιά  τόν  ἑαυτόν  σου  εἴδωλον,  οὔτε  ὁμοίωμα  κανενός  πράγματος,  ἀπό  αὐτά  πού  βρίσκονται  στόν  οὐρανό  π.χ.  ἀγγέλους,  τόν  ἥλιο,  τή  σελήνη,  τά  πετεινά  τοῦ  οὐρανοῦ,  οὔτε  ἀπ' αὐτά  πού  βρίσκονται  πάνω  στή  γῆ,  ζῶα,  ἑρπετά,  ἄνθη,  φυτά,  δένδρα,  οὔτε  ἀπ'  αὐτά  πού  εὑρίσκονται  κάτω  ἀπό  τή  γῆ,  μέσα  στά  νερά,  ψάρια  κλπ.   Νά  μήν  προσκυνήσῃς  αὐτά  οὔτε  νά  τά  λατρεύσῃς.  Διότι  Ἐγώ  εἶμαι  μόνον,  ὁ  Κύριος  καί  Θεός  σου.

Αὐτή  εἶναι  ἡ  δευτέρα  ἐντολή  πού  ἔδωκε  ὁ  Θεός  στόν  Μωϋσῆ,  πάνω  στό    Ὄρος   Σινᾶ.   Αὐτήν   τήν   ἐντολήν    ἐπικαλοῦνται   καί   οἱ   διάφοροι  αἰρετικοί  προκειμένου  νά  μᾶς  κατηγορήσουν,  ἐπειδή  χρησιμοποιοῦμε  στή  λατρεία  μας  τίς  ἱερές  εἰκόνες.   Ἡ  Ἁγία  Γραφή,  λένε,  ἀπαγορεύει  νά  φτειάχνωμε  ὁμοίωμα  παντός  πράγματος·  γιατί  λοιπόν  ἐσεῖς  οἱ  Ὀρθόδοξοι  φτειάχνετε  ὁμοιώματα  ἀνθρώπων  ἤ  καί  ζώων,  ἤ  καί  ἀνθέων  καί  μ' αὐτά  κοσμεῖτε  τούς  ναούς  σας;  Ἀκόμα  δέ  καί  προσκυνᾶτε  τά  πρόσωπα  αὐτά;

Τούς  ἀπαντᾶμε  ὅτι:  Πρῶτον.  Ἡ  Ἁγία  Γραφή  λέγει  νά  μήν  φτειάξῃς  ὁμοίωμα  κανενός  πράγματος,  τό  ὁποῖον  νά  τό  λατρεύῃς  καί  νά  τό  προσκυνᾶς  σάν  Θεόν  σου.

Δεύτερον.  Στήν  Ἁγία  Γραφή  ὑπάρχουν  ὁμοιώματα  ἐπιτρεπόμενα,  δηλ.  ὁμοιώματα  πού  ἐξυπηρετοῦν  τήν  λατρείαν  τοῦ  ἀληθινοῦ  Θεοῦ  καί  αὐτά  ἐπιτρέπεται  νά  ὑπάρχουν,  καί  ὁμοιώματα  μή  ἐπιτρεπόμενα  τά  ὁποία  ἐξυπηρετοῦν  τήν  εἰδωλολατρεία  καί  τά  ὁποία  ἀπαγορεύονται.

Τρῖτον.  Τήν  εἰκόνα  δέν  τήν  λατρεύομε  σάν  Θεό  μας,  δέν  τήν  θεοποιοῦμε·  ἡ  δέ  προσκύνησις  πού  τῆς  ἀποδίδομε,  εἶναι  τιμητικοῦ  χαρακτῆρος  καί  ὄχι  λατρευτικοῦ.   Ἡ  τιμή  πού  δείχνομε  πρός  τίς  εἰκόνες  εἶναι  σχετική.  Ἡ  τιμή  μας  δέν  ἀναφέρεται  στό  ξῦλο  ἤ  τό  χαρτί,  ἀλλά   στό  εἰκονιζόμενο  πρόσωπο,  ὅπως  καί  ἡ  7ῃ  Οἰκουμενική  Σύνοδος  διεκήρυξε:  «ἡ  τῆς  εἰκόνος  τιμή,  ἐπί  τό  προτότυπον  διαβαίνει·  καί  ὁ  προσκυνῶν  τήν  εἰκόνα,  προσκυνεῖ  ἐν  αὐτῇ  τοῦ  ἐγγραφομένου  τήν  ὑπόστασιν».

Ἁσπαζόμενοι  τίς  εἰκόνες,  ἐκδηλώνουμε  τήν  ἀγάπη  καί  τήν  ἐκτίμησή  μας  πρός  τά  εἰκονιζόμενα  πρόσωπα.  Ὁ  νοῦς  μας  μεταβαίνει  νοερά  σ' αὐτά  καί  δι' αὐτῶν  στό  πρόσωπον  τοῦ  Θεοῦ.  Τιμοῦμε  τούς  ἀγῶνες,  τίς  θυσίες  καί  τήν  ἀγάπη  τους  πρός  τόν  Θεό  καί  ποσπαθοῦμε  νά  τούς  μιμηθοῦμε.

Ἀλλά  ἄς  δοῦμε  ἄν  ὁ  Θεός  ἐπιτρέπει  τήν  κατασκευή  ὁμοιωμάτων  πού  ἐξυπηρετοῦν  τήν  λατρεία  τοῦ  ἀληθινοῦ  Θεοῦ.  Διαβάζομε  στό  βιβλίο  τῆς  Ἐξόδου (Κε, 16 - 19): «καί  ποιήσεις  ἱλαστήριον,  ἐπίθεμα  χρυσίου  καθαροῦ,  δύο  πήχεων  καί  ἡμίσους  τό  πλάτος.  Καί  ποιήσεις  Χερουβείμ  χρυσοτορευτά  καί  ἐπιθήσεις  αὐτά  ἐξ  ἀμφοτέρων  τῶν  κλιτῶν  τοῦ  ἱλαστηρίου.  Ἕσονται  τά  Χερουβείμ  ἐκτείνοντες  τάς  πτέρυγας  ἐπάνωθεν, συσκιάζοντες  ἐν  ταῖς  πτέρυξιν  αὐτῶν  ἐπί  τοῦ  ἱλαστηρίου  καί  τά  πρόσωπα  αὐτῶν  εἰς  ἄλληλα·  εἰς  τό  ἱλαστήριον  ἕσονται  τά  πρόσωπα  τῶν  Χερουβείμ».

Ἐδῶ  βλέπομε  τόν  Θεό  νά  δίδῃ  ἐντολή  στόν  Μωϋσῆ,  πῶς  θά  κατασκευάσῃ  τό  θυσιαστήριο.  Τό  κάλυμμα  τῆς  Κιβωτοῦ  τῆς  Διαθήκης  θά  τό  κατασκευάσῃς  ἀπό  καθαρό  χρυσάφι  καί  θά  ἔχῃ  μῆκος  δυόμιση  πῆχες  καί  πλάτος  μία  καί  μισή  πῆχες.   Θά  κατασκευάσῃς  ἐπίσης  δύο  Χερουβείμ  σκαλιστά  ἀπό  χρυσάφι,  καί  θά  τά  τοποθετήσῃς  ἀπό  τήν  μία  καί  τήν  ἄλλη  πλευρά  τοῦ  θυσιαστηρίου.   Θά  ἔχουν  δέ  τά  Χερουβείμ  ἁπλωμένας  τάς  πτέρυγας  πάνω  ἀπό  τό  ἱλαστήριον  καί  τά  πρόσωπά  των  θά  εἶναι  τό  ἕνα  ἀπέναντι  τοῦ  ἄλλου. 

Βλέπομε  λοιπόν  ἐδῶ  τόν  ἴδιο  τόν  Θεό  νά  δίδῃ  ἐντολή  στόν  Μωϋσῆ  νά  κατασκευάσῃ  δύο  ὁμοιώματα  ἀγγέλων  καί  μάλιστα  νά  τά  τοποθετήσῃ  πάνω  ἀπό  τήν  Κιβωτό  τῆς  Διαθήκης,  τό  ὁποῖον  ἦτο  ὅ,τι  ἱερότερο  εἶχαν  οἱ  Ἰσραηλῖται.

Εἶναι  δυνατόν  ὁ  Θεός,  ἀπό  τήν  μιά  νά  ἀπαγορεύῃ  παντός  εἴδους  ὁμοίωμα,  ἀκόμη  καί  ὁμοιώματα  ἀγγέλων,  καί  ἀπό  τήν  ἄλλη  νά  διατάσσῃ  νά  φτειάξουν  ὁμοίωμα  Χερουβείμ  καί  νά  τοποθετηθῇ  μάλιστα  πάνω  ἀπό  τήν  Κιβωτό  τῆς  Διαθήκης;   

Στήν  πρώτη  περίπτωση ὁ  Θεός  ἀπαγορεύει  τό  ὁμοίωμα  τό  ὁποῖο  θεοποιεῖται  καί  λατρεύεται  ὠς  Θεός.  Στήν  δεύτερη  ὅμως  περίπτωση,  τά  Χερουβείμ  δέν  λατρεύονται  σάν  Θεός,  ἀλλά ἐξυπηρετοῦν  τήν  λατρείαν  τοῦ  ἀληθινοῦ  Θεοῦ.  Τά  Χερουβείμ  αὐτά  μᾶς  ὑπενθυμίζουν,  τά  Χερουβείμ  καί  Σεραφείμ  καί  ἐξαπτέρυγα  πού  περιΐπτανται  τοῦ  θρόνου  τοῦ  Θεοῦ,  ὅπως  μᾶς  ἀποκαλύπτει  ὁ  Πρ.  Ἠσαϊας,  καί  ὑμνοῦν  καί  δοξολογοῦν  τήν  Τρισήλιον  Θεότητα.

Δίδει  ἐπίσης  ἐντολήν  ὁ  Θεός, (Ἔξ.κε,30) νά  κατασκευασθῇ  λυχνία  ἑπτακάνδηλος,  ἀπό  καθαρό  χρυσάφι  καί  ἡ  ὁποία  νά  καίῃ  συνέχεια  μπροστά  στό  ἱλαστήριο.  Πάνω  στίς  κανδῆλες  θἄχουν  σκαλισθῆ  κρίνα.  Βλέπομε  καί  ἐδῶ  νά  φτειάχνεται  ὁμοίωμα  κάποιου  ἄνθους  πού  ὑπάρχει  πάνω  στή  γῆ,  ἐνῶ  βάσει  τῆς  ἐντολῆς  αὐτό  ἀπαγορεύεται.

Ἐπίσης  δίδει  ἐντολή  ὁ  Θεός  νά  τοποθετηθῇ  ἡ  Κιβωτός  τῆς  Διαθήκης,  στά  Ἅγια  τῶν  Ἁγίων,  καί  τό  καταπέτασμα  πού  θά  χωρίζῃ  τά  ἅγια  τῶν  ἁγίων  ἀπό  τά  ἅγια  θά  εἶναι  χρώματος  κυανοῦ  καί  βαθύ  ἐρυθροῦ,  καί  πάνω  σ' αὐτό  θά  κεντηθοῦν  μορφές  Χερουβείμ.   Ὁ  ἐσωτερικός  χῶρος  τῆς  σκηνῆς,  ὁ  ὁποῖος  ἐθεωρεῖτο  χῶρος  ἱερός,  ὁ  Θεός  διατάσσει  νά  στολιστῇ  μέ  ὁμοιώματα  Χερουβείμ.  Τά  ὁμοιώματα  αὐτά  ὡς  προείπαμε  δέν  θεοποιοῦνται,  ἀλλά  στολίζουν  τόν  ἱερόν  χῶρον. (Ἔξ. κστ,31)

Οἱ  Ἰσραηλίτες κατά  τήν  πορεία  τους  πρός  τήν  γῆ  τῆς  Ἐπαγγελίας,  ὁλιγοψύχησαν  καί  ἐγόγγυσαν  κατά  τοῦ  Θεοῦ  καί  τοῦ  Μωϋσῆ.  Καί  ἀγανάκτησεν  ὁ  Κύριος ἐναντίον  τοῦ  ἀχαρίστου  λαοῦ  καί  ἔστειλε  δηλητηριώδη  φίδια  τά  ὁποία  ἐδάγκωναν  τούς  Ἰσραηλίτας  καί  πέθαιναν  μέσα  σέ  φοβερούς  πόνους.  Μετανοιωμένοι  ἀπό  τήν  ἀχαριστία  τους,  ἦλθαν  πρός  τόν  Μωϋσῆ  ὁμολογοῦντες  τό  ἁμάρτημά  των  καί  ζητοῦντες  ἀπ' αὐτόν  νά  προσευχηθῇ  στόν  Θεό  καί  νά  τούς  γλυτώσῃ  ἀπό  τά  φίδια.

Καί  προσεύχεται  ὁ  Μωϋσῆς  στόν  Θεό.  «Καί  εἶπεν  Κύριος  πρός  Μωϋσῆν.  Ποίησον  σεαυτῷ  ὄφιν  καί  θές  αὐτόν  ἐπί  σήμεῖον,  καί  ἔσται  ἐάν  δάκῃ  ὄφις  ἄνθρωπον,  πᾶς  ὁ  δεδηγμένος  ἰδών  αὐτόν,  ζήσεται.  Καί  ἐποίησεν  Μωϋσῆς  ὄφιν  χαλκοῦν  καί  ἔστησεν  αὐτόν  ἐπί  σημείου,  καί  ἐγένετο,  ὅταν  ἔδακνεν  ὄφις  ἄνθρωπον,  καί  ἐπέβλεψεν  ἐπί  τόν  ὄφιν  τόν  χαλκοῦν  καί  ἔζη».  (Ἀρ. κα, 8 - 9).

Λέγει  ὁ  Κύριος  στόν  Μωϋσῆ  νά  κατασκευάσῃ  ἕνα  φίδι  καί  νά  τό  τοποθετήσῃ  σέ  ἕνα  ἐμφανές  σημεῖον,  πάνω  σέ  ὑψηλόν  πάσσαλον.  Καί  ὅποιος  δαγκώνεται  ἀπό  τά  δηλητηριώδη  φίδια, νά  γυρίζῃ  καί  νά  κοιτάζῃ  τόν  ὄφιν  καί  θά  διαφεύγῃ  τοῦ  θανάτου.  Καί  κατασκεύασε  ὁ  Μωϋσῆς  ἕνα  χάλκινο  φίδι  καί  τό  ἐτοποθέτησε  σέ  ἕνα  ὑψηλόν  πάσσαλον  καί  ὅταν  Ἰσραηλίτης  ἐδαγκώνετο  ἀπό  φίδι,  ἐκεῖνος  ἔστρεφε  τό  βλέμμα  του  πρός  τό  χάλκινο  φίδι  καί  διέφευγε  τοῦ  θανάτου.

Καί  ἐδῶ  βλέπομε  τόν  Θεό  νά  δίδῃ  ἐντολή  στόν  Μωϋσῆ  νά  φτειάξῃ  ἕνα  ὁμοίωμα  κάποιου  ἑρπετοῦ,  πρᾶγμα  πού  σύμφωνα  μέ  τήν  ἐντολήν  αὐτό  ἀπαγορεύεται.  Τό  χάλκινο  φίδι,  δέν  τό  κατασκεύασε  ὁ  Μωϋσῆς  γιά  νά  τό  λατρεύουν   οἱ   Ἰσραηλίτες,   ἀλλά   νά   τό   χρησιμοποιοῦν  ὡς   μέσον  γιά  νά  ἀνέβῃ  ἡ 

σκέψις  καί  ἡ  ψυχή  των  πρός  τόν  Θεόν.  Ἀτενίζοντες  τό  χάλκινο  φίδι,  ἡ  σκέψη  των  πήγαινε  στόν  Θεό  ὁ  ὁποῖος  τούς  ἔσωσε  ἀπό  τόν  ἀφανισμό.  Τό  χάλκινο  φίδι  τούς  ὑπενθύμιζε  τήν  ὕπαρξιν  τοῦ  Θεοῦ.

Μέ  τήν  τοποθέτησιν  τῶν  εἰκόνων  στούς  ναούς,  ἡ  Ἐκκλησία  ἐκδηλώνει  τήν  ἀγάπη,  τόν  σεβασμόν,  καί  τήν  ἐκτίμησή  της  πρός  τά  εἰκονιζόμενα  πρόσωπα.  Οἱ  εἰκόνες  εἶναι  ζωντανά  βιβλία  τῆς  ζωῆς  καί  τῆς  δράσεως  τῶν  ἅγίων.

Ὁ  Ὅσιος  Νεῖλος  ἀναφέρει  ὄτι,  οἱ  εἰκόνες  χρειάζονται  καί  γιά  ἄλλες  αἰτίες:  «ὅπως  οἱ  μή  εἰδότες  γράμματα,  μηδέ  δυνάμενοι  τάς  θείας  ἀναγινώσκειν  Γραφάς,  τῇ  θεωρίᾳ  τῆς  ζωγραφίας  μνήμην  τινά  λαμβάνωσιν  τῆς  τῶν  γνησίως  τῷ  ἀληθινῷ  Θεῷ  δεδουλευκότων  ἀνδραγαθίας».

Οἱ  εἰκόνες  λέγει  χρειάζονται,  ἵνα  ἐκείνοι  οἱ  ὁποίοι  δέν  γνωρίζουν  γράμματα  καί  δέν  μποροῦν  νά  διαβάσουν  τάς  Γραφάς,  βλέποντες  τίς  ζωγραφισμένες  εἰκόνες,  φέρουν  στήν  μνήμην  των  τά  ἀνδραγαθήματα  ἐκείνων  πού  γνήσια  ἐργάσθηκαν  στήν  ἐπίγειο  ζωή  των,  γιά  τόν  ἀληθινόν  Θεόν.  Οἱ  εἰκόνες  εἶναι  τά  βιβλία  τῶν  ἀγραμμάτων.

Δέν  ἀπονέμομεν  λοιπόν,  λατρευτικήν  προσκύνησιν  εἰς  τάς  ἱεράς  εἰκόνας,  ἀλλά  τιμητικήν.  Ἡ  λατρεία  σύμφωνα  μέ  τήν  Γραφή  ἀνήκει  μόνον  στόν  ἀληθινό  Θεό.  «Κύριον  τόν  Θεόν  σου  προσκυνήσεις  καί  αὐτῷ  μόνῳ  λατρεύσῃς»,  πρᾶγμα  πού  κάνωμε  καί  ἐμεῖς  οἱ  Ὀρθόδοξοι  χριστιανοί.

                                                                                                                   π. Μ.Κ.

Ἀνακοίνωση 15 - 3 - 021

 

ANAKOINΩΣΙΣ   (15 – 3 – 2021)

   Τήν  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  19 – 3 – 2021  θά   διαβάζωνται  Κόλλυβα  ἀπό  3 μ.μ.  ἔως  6 μ.μ.,  ἀνά  (9)  ἐννέα  ἄτομα.

   Ἐπίσης  καί  τό  ΣΑΒΒΑΤΟ  (20 – 3 – 2021)  μετά  τήν  Θ. Λειτουργία,  ἡ  ὁποία  θά  γίνει  χωρίς  τήν  παρουσία  πιστῶν.

                                                      Ἐκ  τοῦ  Ἱεροῦ  Ναοῦ

                                                          ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

       Οἱ  πρωϊνές  Ἀκολουθίες,  Ὄρθρος - Ὧραι - Ἐσπερινός – Προηγιασμένη - Θεία Λειτουργία,  ὅπως  καί  οἱ  Ἀπογευματινές,  Μεγάλο  Ἀπόδειπνο  καί  Χαιρετισμοί,  θά  τελοῦνται  χωρίς  τήν  παρουσία  πιστῶν,  κατά  τήν  ΚΑΘΑΡΑ  ΕΒΔΟΜΑΔΑ.

       Ζητοῦμε  συγγνώμη καί τήν κατανόησή σας.

                                                                 Ἐκ  τοῦ  Ἱεροῦ  Ναοῦ

Νηστεία καί προσευχή

 Τά  ὅπλα   τοῦ   πιστοῦ   ἡ  Νηστεία  καί  προσευχή

       Ἡ  περίοδος  τῆς  Μεγ.  Τεσσαρακοστῆς,  στήν  ὁποίαν  εἰσερχόμεθα,  ὁμοιάζει  μέ  ἕνα  ὑπήνεμο,  γαλήνιο  καί  ἥρεμο  λιμάνι,  στό  ὁποῖον  καταφεύγει  καί  εὑρίσκει  γαλήνη  καί  ἡρεμία  κάθε  ταραγμένη  καί  ταλαιπωρημένη  ἀπό  τίς  φουρτοῦνες  τῆς  ζωῆς,  ψυχή.

        Ὁ  Καπετάνιος  ὅταν  ταξιδεύῃ  στίς  θάλασσες  καί  ξαφνικά  ξεσπάσει    φουρτούνα  καί  τά  κύματα  κατακλύζουν  τό  καράβι  καί  κινδυνεύει  ἀπό  στιγή  σέ  στιγμή  νά  καταβροχθισθῇ  ὑπό  τῶν  κυμάτων,  σ’ αὐτές  λοιπόν  τίς  περιπτώσεις  ὁ  Καπετάνιος  προσπαθεῖ  νά  τό  ὁδηγήσει  στό  πιό  κοντινό  λιμάνι  γιά  νά  τό  περισώσει. 

              Μέ  μιά  τέτοια  φουρτουνιασμένη  καί  τρικυμισμένη  θάλασσα,  πού  ζητᾶ  να  παρασύρει  καί  νά  ἀφομιώσει  κάθε  ἀνθρώπινη  ὕπαρξη,   εἶναι  ἡ  ἐποχή  μας  καί  ἡ  Κοινωνίας  στήν  ὁποίαν  ζοῦμε  καί  ὑπάρχουμε.  Ἡ  κάθε  ἀνθρώπινη  ὕπαρξη  ὁμοιάζει  μέ  τό  καράβι  πού  προχωρεῖ  μέσα  στήν  πολυταραγμένη  καί  ἀσταθῆ  κοινωνία  μας  καί  συνεχῶς  κλυδωνίζεται.  Ἀδυνατοῦμε  νά  σταθοῦμε  ὄρθιοι  καί  νά  βαδίσωμε  σταθερά  πρός  τήν  πορεία  μας.  Τά  κύματα  μᾶς  ζώνουν  ἀπό  παντοῦ.  Ἀφρίζουν,  ὑψώνονται  θεόρατα  καί  προσπαθοῦν  νά  μᾶς  καταβροχθίσουν.  Κύματα  ὑλισμοῦ,  κύματα  ἠθικῆς  καταπτώσεως  καί  διαφθορᾶς,  κύματα  τρομοκρατίας,  κύματα  φανατισμοῦ,  κύματα  μίσους,  ψεύδους  καί  ἀκολασίας,  κύματα  ἀνίατων  ἀσθενιῶν  καί τελευταῖα  καί  τά  κύματα  τῆς  πανδημίας  τοῦ  COVID -  19  καί  τά  πιό  ἐπικίνδυνα  κύματα,  τῶν  ἐρτζιανῶν.

       Ὁ  κάθε  ἕνας  πιάνει  ἕνα  μικρόφωνο  στά  χέρια  του  καί  προσπαθεῖ  νά  περάσει  τό  μύνημά  πού  ἐκεῖνος  θέλει  ἤ  οἱ  καθοδηγηταί  του  θέλουν,  χρησιμοποιῶντας  πολλάκις  ἀσύστολα  ψεύδη,  παραπληροφόρηση  κ. ἄ.  Καί  ὅλα  αὐτά  τοῦ  ἐπιτρέπονται  ἐν  ὀνόματι  τῆς  ταλαιπωρημένης  καί  ξεθωριασμένης  πλέον  λέξεως  τῆς  «Δημοκρατίας».  Ἐν  ὀνόματι  τῆς  Δημοκρατίας  μπορῶ  νά  διαδίδω  ψεύδη,  νά  ὑβρίζω  τά  ἱερά  καί  τά  ὅσια,  νά  προβάλλω  ἀνηθικότητες,  νά  παραπληροφορῶ,  νά  δείχνω  ἀνυπακοή  στούς  νόμους  καί  τά  ψηφίσματα  τοῦ  κράτους,  νά  ὑβρίζω  ἄρχοντας  καί  ἀρχομένους,  νά  σκοτώνω,  νά  τρομοκρατῶ,  νά  κλέβω,  νά  διαδηλώνω  μέ  κάθε  ἄνομο  τρόπο  καί  μέσο  τήν  ἀντίθεσή  μου,  νά  ἀτιμάζω  νά  καταστρέφω  τήν  περιουσία   τοῦ  συνανθρώπου  μου,  νά  διαλύω  καί  παραλύω  τά  πάντα,  νά  κάνω  τά  πάντα,  χωρίς  νά  ἔχω  τόν  φόβο  ἤ  τόν  ἔλεγχον  καί  αὐτῆς  ἀκόμη  τῆς  συνειδήσεώς  μου,  καί  ὅλα  αὐτά  μοῦ  ἐπιτρέπονται  ἐν  ὀνόματι  τῆς  «Δημοκρατίας».

          Ὅλα  αὐτά  μᾶς  δημιουργοῦν  μιά  ψυχική  ἀναστάτωση,  μιά  ταραχή,  μιά  ἀνησυχία  καί  ἕνα  ἐνδόμυχο  φόβο.  Ποῦ  ἄραγε  βαδίζουμε;  Ποιός  κατήφορος  καί  κατρακύλισμα  μᾶς  πῆρε;  Ἄραγε  θά  σκαλώσωμε  ἀπό  κάπου  γιά  νά  σωθοῦμε;   Μήπως  ὑπάρχει  κάποιος  χῶρος  στόν  ὁποῖον  ἐάν  καταφύγωμε,  ἴσως  ἀπαλλαγοῦμε  ἀπό  ὅλα  αὐτά  καί  ἐπανακτίσωμε  καί  πάλι  τήν  ψυχική  μας  γαλήνη  καί  ἡρεμία; 

Ὁ  χῶρος  αὐτός  ὑπάρχει  καί  εἶναι  ἡ  ἀγκαλιά  τοῦ  Θεοῦ.  Ἐμεῖς  τοὐλάχιστον  οἱ  ζωντανοί  χριστιανοί  ἔχομε  καθῆκον  καί  ὑποχρέωση  νά  καταφεύγωμε πρός  τόν  Θεόν  καί  νά  ζητοῦμε  τό  ἔλεος  καί  τήν  εὐσπλαχνία  του.  Καί  μιᾶς  καί  βρισκόμεθα  στήν  πλέον  κατάλληλον  περίοδον  τῆς  Ἁγίας  καί  Μεγάλης  Τεσσαρακοστῆς,  δέν  πρέπει  νά  παραλείπωμε  τό  καθῆκον  μας  αὐτό.

          Ἡ  περίοδος  αὐτή  τῆς  Ἐκκλησίας  μας,  εἶναι  περίοδος  νηστείας  καί  προσευχῆς.  Ἡ  νηστεία  καί  ἡ  προσευχή  εἶναι  ἕνα  πολύτιμο  μέσο,  γιά  νά  πλησιάσει  κάποιος  τόν  Θεό  καί  νά  ἀποσπάσει  τό  ἔλεός  Του  καί  τήν  Εὐσπλαχνία  Του.

        Στήν  Π.  Διαθήκη,  βλέπομε  τόν  Ἔσδρα  νά  ὁδηγεῖ  τόν  Ἰσραηλιτικό  λαό  πρός  τήν  πατρίδα  του,  καί  πλησίον  τοῦ  ποταμοῦ  Ἀσσουά,  νά  κηρύσσει  νηστεία.  Καί  παρεκάλεσα,  λέγει,  τόν  Θεό  νά  μήν  συναντήσωμε  στό  δρόμο  μας  κανένα  ἐχθρό  ὁ  ὁποῖος  θά  ἐμποδίσει  τήν  ἐπιστροφή  μας  στήν  Πατρίδα  μας.  «Ἐνηστεύσαμε  καί  ἱκετεύσαμε  τόν  Θεόν  ἡμῶν  περί  τούτου,  καί  ἔγινεν  ἵλεως  πρός  ἡμᾶς».

        Ὁ  Προφ.  Δανιήλ,  εἶναι  αἰχμάλωτος  μαζί  μέ  τό  λαό  του  στούς  Βαβυλωνίους.  Ἐκεῖ  στήν  Βαβυλῶνα  ὅπου  ὁδηγήθηκαν,  στρέφεται  ὁ  Προφήτης  μέ  ἀγωνία  πρός  τόν  Θεό,  μέ  προσευχή  καί  νηστεία  καί  ζητεῖ  νά  ἐλευθερώσει  τόν  λαόν  του  καί  νά  ἐπιστρέψει  στήν  Ἁγία  Πόλη  Ἱερουσαλήμ.  «Ἔστρεψα  τό  πρόσωπόν  μου  πρός    Κύριον  τόν  Θεόν,  λέγει  ὁ  Προφήτης,  διά  νά  κάμω  δεήσεις  καί  προσευχάς,  ἐν  νηστείᾳ  καί  σάκκῳ  καί  σποδῷ.  Ἄρτον  ἐπιθυμητόν  δέν  ἔφαγον  καί  κρέας  καί  οἶνος  δέν  εἰσῆλθε  εἰς  τό  στόμα  μου,  οὐδέ  ἤλειψα  ἑαυτόν  παντελῶς,  μέχρι  συμπληρώσεως  τριῶν  ὁλόκληρων  ἑβδομάδων».  Καί  Ὁ  Θεός  εἰσακούει  τήν  προσευχήν  καί  στέλνει  τόν  Ἀρχ.  Γαβριήλ  καί  δίδει  ἀπάντηση.

         Ἐπίσης,  ἐπί  ἐποχῆς  Προφ.  Ἰωήλ,  ὁ  λαός  τοῦ  Θεοῦ  εἶχε  ξεφύγει  ἀπό  τόν  ὀρθόν  δρόμον,  ἔδειχνε  ἀδιαφορία  πρός  τόν  Θεό,  σταμάτησε  ἀκόμη  καί  τίς  προσφορές  του  πρός  Αὐτόν.  Γιαὐτό  καί  ὁ  Θεός  ἐπιτρέπει  στήν  ἀκρίδα,  τήν  κάμπια,  τόν  βροῦχο  καί  τήν  ἐρυσίβη  νά  ἀφανίσουν  τά  πάντα,  πρᾶγμα  τό  ὁποῖο  καί  ἔγινε.  Τότε  ὁ  Προφήτης  καλεῖ  τόν  λαό  καί  τούς  ἱερεῖς  νά  νηστέψουν  καί  νά  προσευχηθοῦν  καί  νά  παρακαλέσουν  τόν  Κύριο  νά  τούς  λυπηθῇ  καί  νά  ἀποσύρῃ  ἀπό  πάνω  τους  τήν  καταστροφή.  Καί  ὁ  Θεός  βλέποντας  τήν  μετάνοιά  τους  εἰσακούει  τήν  προσευχήν  καί  ἀποσύρει  τήν  ὀργήν  του.

               Ὁ  Προφ.  Δαβίδ  γιά  νά  ἀποσπάσει  τό  ἔλεος  τοῦ  Θεοῦ  γιά  τά  ἁμαρτήματά  του,  νηστεύει  καί  προσεύχεται:  «τά  γόνατά  μου  ἠτόνησαν  ἀπό  τῆς  νηστείας.  Ἐταπείνωσα  ἐν  νηστείᾳ  τήν  ψυχήν  μου  καί  ἐνεδυόμην  σάκκον  καί  προσηυχόμην».

                Μήπως  καί  ἐμεῖς  σήμερον,  ξεφύγαμε  ἀπό  τόν  ὀρθόν  δρόμον  καί  δείχνομε  ἀδιαφορία  πρός  τόν  Θεό  καί  πρός  τά  θρησκευτικά  μας  καθήκοντα  καί  ὑποχρεώσεις;   Μήπως  μέ  τήν  στάση  μας  αὐτή  ἀναγκάσωμε  τόν  Θεό  νά  μᾶς  στείλει  κάποια  δοκιμασία;   Μήπως  θἄπρεπε  νά  ὑψώσωμε  καί  ἐμεῖς,  ὅπως  οἱ  Προφῆται,  τόν  νοῦν  καί  τήν  καρδιά  μας  πρός  τόν  οὐρανό  καί  νά  ζητήσωμε  συγγνώμη;

           Ὅλα  αὐτά  δηλώνουν  καί  σέ  μᾶς  ὅτι,  προκειμένου  νά  ζητήσωμε  τό  ἔλεος,  τήν  εὐσπλαχνία  καί  τήν  βοήθεια  τοῦ  Θεοῦ,  ἔχομε  στή  διάθεσή  μας  δύο  φοβερά  μέσα.  Τή  νηστεία  καί  τήν  προσευχή.  Ἡ  Ἐκκλησία  μας,  μᾶς  προσφέρει  τήν  προσευχή  μέ  τίς  καθημερινές  ἀκολουθίες,  τήν  περίοδο  αὐτή.

          Νηστεύοντες  λοιπόν  καί  προσευχόμενοι  στούς  ναούς  μας,  εἶναι  ἀδύνατον  νά  μήν  ἀποσπάσωμε  τό  ἔλεος  καί  τήν  συμπάθεια  τοῦ  Θεοῦ.

          Ὀφείλομε  νά  πράξωμε  αὐτό  πού  καί  ἡ  Ἐκκλησία  μας,  ἀλλά  καί  οἱ  περιστάσεις  καί  οἱ  καιροί  πού  ζοῦμε  τό  ἐπιτάσσουν.  Νά  νηστεύσωμεν  καί  προσευχόμενοι  νά  παρακαλέσωμε  τόν  Θεόν  νά  ὁδηγήσει  τήν  Πατρίδα  μας  σέ  ὑπήνεμο  λιμάνι,  ἵνα  ἐν  τῇ  γαλήνῃ  αὐτῆς  διάγωμεν  καί  ἡμεῖς  βίον  ἥρεμον  καί  ἡσύχιον,  ἐν  πάσῃ  εὐσεβείᾳ  καί  σεμνότητι.   Γένοιτο.

                                                                                                                                    π. Μ.Κ.                  

Προσωρινό Πρόγραμμα ἀπό 15 ἔως 21 Μαρτίου

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

ΙΕΡΟΥ  ΝΑΟΥ  ΑΓΙΟΥ  ΝΙΚΟΛΑΟΥ  ΙΛΙΟΥ

 

ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  Ἀπό  15  ἔως  21 – 3 - 2021

 

                             

  ΜΕΓΑΛΗ   ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

                           (Ἀρχή  νηστείας  Μεγ.  Τεσσαρακοστῆς)

 

15/3/021    ΚΑΘΑΡΑ  ΔΕΥΤΕΡΑ

                               6.30 π.μ.  Ὄρθρος  - Ὧραι -  Ἐσπερινός  (ἄνευ  Θεία  Λειτουργίας)

                               5 μ.μ.  Μέγα  Ἀπόδειπνο -  Α΄ Τμῆμα  Μεγάλου  Κανόνος

16/3/021    ΚΑΘΑΡΑ  ΤΡΙΤΗ 

                                 6.30 π.μ.  Ὄρθρος - Ὥραι –  Ἐσπερινός  - ἄνευ  Θείας  Λειτουργίας

                                 5 μ.μ.  Μέγα  Ἀπόδειπνο -  Β΄ Τμῆμα  Μεγάλου  Κανόνος

17/3/021    ΚΑΘΑΡΑ  ΤΕΤΑΡΤΗ      

                                 6.30 π.μ.  Ὄρθρος  -  Ὧραι -  Προηγιασμένη  Θεία  Λειτουργία

                                 5 μ.μ.  Μέγα  Ἀπόδειπνο -  Β΄ Τμῆμα  Μεγάλου  Κανόνος

18/3/021    ΚΑΘΑΡΑ  ΠΕΜΠΤΗ    

                               6.30 π.μ.  Ὄρθρος - Ὥραι –  Ἐσπερινός  - ἄνευ  Θείας  Λειτουργίας

                               4  μ.μ.  Ἱερά  Ἐξομολόγησις   π.  Μιχαήλ

                               5 μ.μ.  Μέγα  Ἀπόδειπνο -  Δ΄ Τμῆμα  Μεγάλου  Κανόνος

19/3/021     ΚΑΘΑΡΑ  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

                                6.30 π.μ.  Ὄρθρος  - Ὧραι -  Ἐσπερινός  -  (ἄνευ Θείας  Λειτουργίας)

                                3 μ.μ.  Τρισάγιον  -  Μνημόνευσις  Κολλύβων

                                6.30 μ.μ.  Α΄  ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

20/3/021  ΣΑΒΒΑΤΟ  (Ἁγίων  Θεοδώρων)

                               6.45 π.μ.  Ὄρθρος  - Θ. Λειτουργία -  Μνημόνευσις  Κολλύβων   

21/3/021    ΚΥΡΙΑΚΗ  ΤΗΣ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ  –  Α΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ 

                             7 π.μ.  Ὄρθρος  - Θεία  Λειτουργία  -

                               Λιτανία  ἱερῶν  εἰκόνων ἐντός τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ

                              6 μ.μ.  Κατανυκτικός  Ἐσπερινός

       Ὅποια  ἀλλαγή  γίνει  θά  ἐνημερωθεῖτε  ἐγκαίρως.

                                                      

                                                                              Ἐκ  τοῦ  Ἱεροῦ  Ναοῦ

Ανακοίνωσις 8 - 3 - 2021

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ  (8 – 3 -  021)

      Σᾶς ἐνημερώνουμε ὅτι τήν ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (12/3/021)  καί ἀπό ὥρα 10 π.μ. ἔως  5 μ.μ. θά διαβάζωνται  Τρισάγια  ἀνά  (9)  ἐννέα  ἄτομα.

     Τό  ΣΑΒΒΑΤΟ (13/3/021) πρωΐ  καί  μετά  τήν  Θ.  Λειτουργία  θά  ψαλλεῖ  Τρισάγιο  καί θά  διαβαστοῦν  ὅλα  τά  ὀνόματα.  Οἱ  πιστοί  θά  παραμείνουν  ἐκτός  Ναοῦ.

    Ὅσοι φέρετε σιτάρια τό Σάββατο, θά ἀφίνετε τά πιατάκια σας στά τραπέζια πού θά ὑπάρχουν ἔξω τοῦ Ναοῦ καί οἱ Ἐπίτροποι θά τά μεταφέρουν μαζί μέ τά ὀνόματα ἐντός τοῦ Ναοῦ.

     Στό τέλος τῆς Λειτουργίας θά περάσετε ἀνά (9) ἐννέα ἄτομα γιά νά τά πάρετε, τηροῦντες ὅλα τά ὑγειονομικά μέτρα (μάσκα, ἀποστάσεις,  ἀπολύμανση  χειρῶν).

Ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ.

Τελευταῖα Ἀνακοίνωση (4 -3 -2021)

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ  (4 – 3 -  021)

    Σᾶς  ἐνημερώνουμε  ὅτι  τήν  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ καί  τό  ΣΑΒΒΑΤΟ  τῶν  ψυχῶν δέν  θά  φέρετε  σιτάρια,  λόγῳ  τῶν  ἐκτάκτων  μέτρων. 

   Μπορεῖτε νά φέρετε τό πρόσφορο μέ τά ὀνόματα ὑπέρ ἀναπαύσεως. Στό τέλος τοῦ Ἐσπερινοῦ τήν Παρασκευή, ὅπως καί στό τέλος τῆς Θ. Λειτουργίας τοῦ Σαββάτου θά γίνει τρισάγιο καί θά διαβαστοῦν τά ὀνόματα ὅλων, χωρίς τήν παρουσίαν πιστῶν.